Energie en relaties

Er is slechts één voorwaarde verbonden aan energie.
En dat is dat het MOET stromen.

En dat doet het ook, bewust of onbewust.
In ons, buiten ons en tussen ons.

Soms is het heel erg duidelijk voelbaar en soms wat minder.

Hoe werkt die energie nou binnen relaties?

Relaties zijn altijd een tweerichtingsverkeer qua energie-uitwisseling.
Tenminste als het goed is.
Als het een eenrichtingsverkeer is is de relatie uit balans.
Dit geldt voor liefdesrelaties, vriendschappelijke relaties, werkrelaties, zakelijke relaties, etc.

De enige relatie die volgens de wetten van de natuur een eenrichtingsverkeer is is tussen ouder en kind.
De ouder geeft en het kind neemt.
Het rechtvaardige hieraan is dat jij ook ooit kind bent geweest en dat jouw kinderen (waarschijnlijk) ook weer kinderen krijgen, dus de geschiedenis herhaalt zich.
Daar is dus helemaal niets mis mee en het is ook fijn als ouder om je kind die energie onvoorwaardelijk te geven.

Misschien herinneren jullie je allemaal nog wel ‘De wet van de communicerende vaten’ bij natuurkunde op de middelbare school?
En anders het leuke proefje wat erbij getoond werd:
Je hebt 2 glazen buisjes die met elkaar in verbinding staan. Beiden zijn gevuld met water.
De waterniveaus zijn verschillend, de één is bijna vol en de ander bijna leeg.
Na een tijdje wachten zijn de waterniveaus gelijk.

Zo werkt het ook met onze energieuitwisseling.
Vandaar dat ik altijd zeg: “Slachtofferenergie is de sterkste energie die er is”.
Hierbij valt de meeste ‘winst’ te behalen.

Als mens kunnen we ons aansluiten op de universele energiebron.
Dan vullen we onze ‘tekorten’ altijd zelf aan en hebben de energie van anderen mensen niet nodig.
De universele energiebron is een grote oceaan van energieovervloed, waar een ieder uit kan tappen en die nooit uitgeput raakt. Het enige wat je hiervoor hoeft te doen is je bewust te zijn van deze bron en je erop aansluiten.

Je kunt je ook voor deze energiebron afsluiten.
Dat gaat onbewust.
En dan heb je wel de energie nodig van anderen om je eventuele tekorten aan te vullen.

Dat is waarom het vaak zo ontzettend mis gaat in liefdesrelaties.
Het klinkt zo mooi: “Op zoek naar je missende wederhelft”.

Maar eigenlijk is het helemaal niet zo mooi als dat het klinkt.
Als we verliefd zijn geven we heel veel energie aan de ander, waardoor je je allebei euforisch
voelt. Je voelt je ‘on top of the world’.
Omdat genoeg genoeg is en dit als een fijne energieaanvulling voelt, sluit je automatisch (en natuurlijk onbewust) de kraan naar de universele energiebron.

Als dan de verliefdheid een beetje zakt, zakken beide partners terug naar hun oude energieniveau en proberen de energie die ze missen bij elkaar te halen en dit is de voedingsbodem voor conflicten, wat eigenlijk dus gewoon een strijd is om de energie.

Waar we als mens vanaf onze geboorte naar op zoek zijn is onze mannelijke en vrouwelijke energie met elkaar in evenwicht te krijgen. Als we alleen zouden blijven, dus zonder relatie, en bewust zouden leven, ontwikkel je beide energieën in jezelf en wordt je aangevuld door de universele energiebron. Je wordt dan op een gegeven moment, zoals ze dat zo mooi noemen, ‘heel’.

In ons gezin van herkomst beginnen de energieconflicten vaak al.

En vaak beginnen we ook relatief gezien op jonge leeftijd aan intieme relaties.
Als we die mannelijke en vrouwelijke energieën nog niet helemaal in onszelf ontwikkeld hebben. En als we ons dan ook nog eens onbewust afsluiten voor de universele bron, zodra we verliefd worden, dan is het natuurlijk wachten op het eerste energieconflict.

Het is dus van belang dat we onszelf eerst ‘heel’ maken, voordat we in een relatie stappen en als we dan toch al in de relatie zitten en deze graag willen behouden is het fijn dit te weten en kun je alsnog besluiten je weer aan te sluiten op de universele bron om daar je energie vandaan te halen.

En wat zie je dan terug in je relatie:

Je kunt de ander laten.
Je gunt de ander zijn evolutieproces.
Je energie stroomt en wordt altijd aangevuld (er is namelijk geen tekort in de universele energiebron).
Er zijn minder conflicten en als ze er zijn zijn ze gemakkelijker op te lossen.
En wel de allerbelangrijkste en mooiste:
Als je ‘in je kracht’ staat nodig je andere mensen (dus ook je partner) onbewust uit hetzelfde te doen.

En ja, die missende wederhelft?
Ja, klinkt zo mooi.
Yin en Yang die precies in elkaar passen.

Maar als je zelf heel bent en de ander ook (dat zou ideaal zijn),
dan gaat je relatie alle illusies te boven.
En kan niet meer stuk.

   

En 2 yin-yangetjes is ook best romantisch……….
En nog een paar van die mini yin-yangetjes erbij misschien……?
yin yang

yin yang

6 Comments

  • Leuk Kitty!
    Wat denk je van de energie die iemand van een ander probeert te ‘vangen’ die niet de partner is, en die juist daardoor gaat ‘hengelen’ om zich beter te voelen… Bijvoorbeeld in werkrelaties, die ‘te strenge’ baas, daar wordt dan wel eens van gezegd: ‘ ja maar die heeft thuis niets te vertellen’. Dat is dan jammer voor de omgeving.
    Over de energie ouder- kind ; een glimlach van je kind geeft veel energie, maar het puberen soms niet! Als je de deur niet sluit, krijg je toch de balans weer, al kan dat jaren duren.
    Mooi stukje weer! Dank!

    • Dank je, Leonie.
      Ja, de energiezuigers zijn overal te vinden.
      Buiten de deur kun je je er natuurlijk voor afsluiten door je zonnevlecht bijvoorbeeld dicht te draaien,
      maar het ‘getrek’ blijft een vervelende ervaring.

  • Karin Bodde

    30/10/2013 at 19:43

    Hi Kitty,

    Ik vond je vorige stuk over de energievreters ontzettend goed! Had ik wat aan!

    Liefs en groetjes, Karin

  • Marjoleine

    24/03/2016 at 00:56

    Dankjewel, helemaal helder, fijn om te lezen.

    • Graag gedaan, Marjoleine.
      Ik ben blij dat ik je er een plezier mee kon doen. 🙂
      Vriendlijke groetjes,
      Kitty

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

close
Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow buttonLinkedin