Wat je nodig hebt is dichterbij dan je denkt

Alles wat we nodig hebben is vaak dichterbij dan we denken.

We zoeken en zoeken.
Meestal naar geluk, in welke vorm dan ook.

Maar waar we zoeken is altijd ver bij onszelf verwijderd.
We zoeken het in anderen en in dingen buiten ons en vergeten daarbij:

Geluk zit in je en is onze natuurlijke staat van zijn.

En dat is waarom we altijd teleurgesteld raken.

De kosmos, het universum, de natuur, het zit zo ingenieus in elkaar.

Kijk bijvoorbeeld eens naar de natuur.
Dat kruid wat jij nodig hebt om beter te worden als je ziek bent groeit in jouw achtertuin.

En bij de buren groeit er weer ander ‘onkruid’, want zo noemen we het.
Grappig hè?

En als we op zoek zijn naar geluk, dan gaan we:

– verre reizen maken
– we nemen een geliefde
– gaan feesten

59207_10151674136347860_675223164_n

– we zoeken de gezelligheid op van vrienden
– we kopen mooie kleding, schoenen, auto’s etc.
– knappen ons huis op

468598_10151613050047860_13646867_o

– verwennen onszelf culinair
– dagje sauna
– dagje of weekendje pretpark

913995_10151535735837860_1517781074_o

Kan allemaal best leuk zijn, maar als je van binnen niet gelukkig bent, dan zul je het van deze dingen ook zeker niet worden.

Ja, misschien kortstondig, maar dat is geen geluk, dat is gewoon blijheid.
Dat is een emotie en dat is altijd maar van korte duur.

Dat betekent eigenlijk dat deze dingen je even afleiden van je misère.

De terugslag is dan vaak nog des te groter en pijnlijker.

En als je van binnen wel al gelukkig bent ,dan zijn deze dingen super om te doen, maar heb je ze niet nodig, je bent er niet van afhankelijk om je beter te voelen.

Het is net zoiets als ‘positief affirmeren’, misschien jullie wel bekend?
Je bidt, zegt, denkt, roept een aantal keer achter elkaar: “Ik ben goed, zoals ik ben!” of welke affirmatie je die dag hebt gekozen en gaat het vanuit je mind net zo vaak herhalen totdat je het misschien zelf gaat geloven. Het vervelende is dat als jouw onderbewustzijn jou helemaal niet zo oké vindt, maar een loser, lelijk, dom, niksnut, onbelangrijk of weet ik het wat voor negatieve  overtuigingen je allemaal bij je kunt hebben over jezelf. Meestal aangepraat door anderen, maar oké, jij hebt ‘m jezelf eigen gemaakt en zoekt steeds de bevestiging ervan op.
Een overtuiging heeft namelijk voeding nodig en dat zijn de ervaringen die deze overtuigingen weer bevestigen. (Doordenkertje J!)

Door dat affirmeren, wat je dus met mind doet en niet met je gevoel, trek je jezelf ‘kunstmatig’ omhoog in de hoop dat je je dus beter gaat voelen, alleen het is niet echt, dus je valt hoe dan ook terug naar het gevoel waar je werkelijk zat en vaak is dat verschil dan ineens zo groot dat je je te pletter schrikt en weer op de vlucht gaat voor dat gevoel (zeg eigenlijk maar: emotie).

Zo gaat het dus ook met onze ‘zoektocht naar geluk’.

Het brengt ons eigenlijk alleen maar verder van huis.

Vandaar ook de supermooie spreuk:

There is no way to happiness, happiness is the way.

Ik heb er al eerder een blog over geschreven.

Dit soort dingen blijven terugkomen.
Wij zijn nogal hardleers en moeten er gewoon af en toe weer even aan herinnerd worden.

Kortom, sleutel tot geluk:

– ruim je rotzooi op
– kom thuis bij jezelf
– accepteer alles wat op je pad komt
– ken en waardeer jezelf

Daar zit je kracht.
En van daaruit ga je de wijde wereld in.

En dan kun je genieten van de mooie dingen om je heen.
En ben je krachtig genoeg om ook de pijnlijke dingen van het leven te incasseren en te transformeren.

Fotografie: Odeta Grigaita

Eenzaam of alleen?

In 2013 zijn heel wat mensen op zichzelf teruggeworpen.

Veel mensen hebben het niet makkelijk gehad.
Ik hoorde vaak van mensen dat ze zich eenzaam en/of alleen voelden.

Toch is er een heel groot verschil tussen ‘alleen zijn’ en ‘eenzaam zijn’.

Alleen zijn is gewoon dat je op dat moment geen andere mensen om je heen hebt.
Dat wil dan nog niet per definitie zeggen dat je je eenzaam voelt.
Als je alleen bent en in contact met jezelf, je ziel, dan kun je je juist volmaakt gelukkig voelen.

who are you when...

Fotografie: Odeta Grigaita

Je kunt je daarentegen heel erg eenzaam voelen te midden van duizenden mensen.

Wat is nu het verschil?

Bij het ene lijd je en bij het andere niet.

Als je je eenzaam voelt ben je het contact met jezelf verloren.
Met je eigen ziel.
Dat voelt heel eenzaam en verloren.
Het maakt daarbij niet uit hoeveel mensen je om je heen hebt.

De mensen om je heen geven je wel afleiding, zodat je de eenzaamheid niet zo hoeft te voelen en er dus ook niet zoveel mee hoeft te doen, maar op een gegeven moment gaat het je toch opbreken, omdat het gevoel van eenzaamheid altijd als een soort knagend gevoel aanwezig blijft op de achtergrond. Je verdooft en onderdrukt alleen dat gevoel door de afleiding.

Juist vaak door de gecompliceerdheid in de contacten met anderen word je bij jezelf weggehaald. Mensen doen vaak andere dingen dan dat ze zeggen. Ze zijn niet helemaal eerlijk of helemaal niet eerlijk. Ze liegen en bedriegen soms. Ze projecteren hun eigen pijn en frustraties op jou, enz. Klinkt misschien allemaal wat negatief, maar is wel gewoon zo, dus laten we nu niet net doen of dit zo’n prachtige en liefhebbende wereld is, want dan ben je eerder naïef dan negatief. En de meesten onder ons hebben het op dit moment niet zo gemakkelijk, dus frustraties en pijn alom. Gewoon lekker je ogen en oren opendoen en durven kijken, dan weet je waar ik het over heb.

En als je dan ook nog een beetje sensitief bent en alles behoorlijk binnen laat komen, dan valt dat soms niet mee om ‘bij jezelf’ te blijven.

En juist die gecompliceerdheid en onduidelijkheid van alles kunnen je zo uit balans brengen en/of onzeker maken dat je daardoor weggaat bij jezelf. Je gaat als het ware ‘langs de zijlijn’ staan om het maar niet zo heftig binnen te hoeven laten komen. En dan gebeurt het: je raakt het contact met jezelf, met je ziel, kwijt.

Je voelt je dan verloren, op jezelf teruggeworpen en hartstikke eenzaam, met of zonder mensen om je heen.

Laat het niet zover komen, lieve mensen.
En als het toch zover is gekomen, herstel jezelf weer.
Maak het contact weer met jezelf, met jouw ziel.
En als je het niet alleen kunt, wees niet te trots en eigenwijs om daar hulp bij te zoeken.

En dan kijk je in de spiegel:

En dan zie je je ogen weer stralen.
Het licht is terug in je ogen.
Je allerbeste maatje (je ziel) is er weer.
Als een twee-eenheid sta je daar weer.

En dan zeg je:

“I’m back!”

Wedden dat dat eenzame gevoel verdwenen is als sneeuw voor de zon…..;-)

 

Dus dan komt er nog iets beters.

Dat de kosmos het beste met ons voor heeft is een feit.
Of je er nu wel of niet in gelooft.

Zij zijn er uiteraard ook bij gebaat dat wij groeien in onze evolutie, want dan groeit ook weer het collectief bewustzijn van de aarde en dus ook van heel het universum.

Dat gaat natuurlijk wel héél erg diep, dus daar wil ik het nu even niet over hebben,
dus laten we het lekker een beetje luchtig houden.

Wat wel interessant is voor iedereen is de praktische kant aan dit verhaal.
Jullie weten: ik ben een praktisch ingesteld mens en hou van praktische zaken.

En die ‘sleutel’ naar hoe die kosmos nou precies werkt en denkt kan ook praktisch van pas komen.

Soms gebeuren er dingen in je leven dat het lijkt of iets je afgenomen wordt of dat je gewoonweg iets niet krijgt wat je graag zou willen hebben.

Bijvoorbeeld:
– een baan die je heel graag wilde hebben
– een huis, waar je verliefd op wordt
– een partner die je erg leuk vindt

Als dit bij mij of mijn naaste omgeving gebeurt, dan zeg ik altijd opgewekt:
“Dus dan komt er nog iets beters!”

De mensen die mij echt goed kennen weten dat ik zulke dingen zeg en raken soms lichtelijk ‘geïrriteerd’ door het in hun ogen soms irreële optimisme.
Ook cliënten die al lange tijd mijn praktijk bezoeken herkennen dit soort uitspraken. Ze hebben me regelmatig te kennen gegeven dat ze behoorlijk blijven hangen en omhoog ploppen als het aan de orde is.

Over dat irreële wilde ik het net even hebben.

Want hoe irreëel is het eigenlijk? Je weet namelijk nog niet wat er aan ‘beters’ voorbij gaat komen en dat is misschien waarom het irreëel lijkt. Maar als we erop durven vertrouwen en niet in paniek raken en allerlei noodsprongen gaan maken (emotie), dan komt dat ‘beters’ toch altijd wel voorbij, alleen duurt het iets langer.

Er gebeuren verschillende dingen op het moment dat je “Dus dan komt er nog iets beters!” zegt, namelijk:

–           je kunt gemakkelijker accepteren dat je iets kwijt bent of dat iets niet doorgaat wat je graag had gewild, waardoor je minder in de bekende weerstand hoeft te schieten en waardoor de teleurstelling een stuk minder wordt.

–           gedachten zijn krachten, maar als je iets hardop uitspreekt materialiseer je het als het ware en werken deze krachten nog vele malen sterker dan bij het denken alleen.

–           je geeft de kosmos te kennen dat je alle vertrouwen in hen hebt dat ze jou helpen op jouw pad. Soms ben jij even vergeten wat ook alweer jouw pad was. Vaak door allerlei emoties. Emoties houden je weg bij het voelen, dus dan kun je ook niet goed meer voelen wat goed of niet goed voor jou is. Enthousiasme over een fantastische baan, huis of partner is natuurlijk ook 100 % emotie. Het kan zijn dat deze baan, huis of partner helemaal niet op jouw pad past, omdat jouw pad een hele andere kant opgaat, alleen jij weet op dat moment nog niet welke.

Alle dingen gebeuren, zoals ze moeten gebeuren en wel op het juiste moment.
En soms is gewoon het moment nog niet daar.

En de kosmos begeleidt je daarin.
De kosmos stuurt een beetje bij als je af dreigt te wijken van je pad, zeg maar.
Ze houden alleen niet ‘letterlijk’ je hand vast, maar spreken een net iets andere taal dan wij.

Vertrouw er dus op dat het goed is zoals het gaat.

Wat er ook gebeurt.

Als alles lekker loopt is dat niet zo moeilijk, maar als we onze zin niet krijgen kunnen we wel eens stampvoetend en huilend ons beklagen over het lot, wat we onszelf geschapen hebben ;-).

Dus………

Leve de kosmos!

pyramide

A change may be just around the corner.

Veel mensen hebben het niet gemakkelijk op dit moment.

Er gebeuren best veel heftige dingen in vaak de nabije omgeving, zoals dood, ziekte, beëindigen relaties, ontslag en weet ik het allemaal niet meer.
En zelfs als er geen externe probleemfactoren zijn dan hebben mensen het moeilijk met zichzelf.

Het is ook een beetje de energie van deze tijd.

Mensen worden teruggeworpen op zichzelf.
Mensen gaan meer nadenken over zichzelf en hun leven.

Sommigen zijn een beetje neerslachtig of zelfs depressief.

Op dit moment hoor ik niet veel mensen volmondig zeggen dat het goed met ze gaat en als ze het wel zeggen dan geloof ik het niet helemaal.

Nu is mij al eens eerder opgevallen dat veel mensen in dezelfde periode met dezelfde dingen bezig zijn, een ‘collectieve energie’ waar iedereen dan in zit, zeg maar.

De onderwerpen voor mijn blog haal ik altijd uit mijn directe omgeving of uit ervaringen uit mijn praktijk.
En vaak krijg ik dan van mensen die kilometers verderop wonen te horen dat ze steun hadden aan de woorden uit mijn blog, omdat ze ‘toevallig’ net met dit onderwerp bezig waren. Het onderwerp komt dus vaak ‘als geroepen’. Terwijl ik de inspiratie eigenlijk gewoon ‘uit de lucht’ haal die ik op dat moment inadem.

We hebben dus met z’n allen een collectieve energie mensen!
Best wel fijn om te weten.
Of toch juist niet?

Als jij het dan moeilijk hebt heeft de ander het ook net moeilijk, waardoor die jou minder kan helpen en andersom.
Als jij helemaal lekker in je vel zit en iedereen zomaar lekker op zou kunnen beuren, dan zit iedereen toevallig ook net lekker in z’n vel.

En dat heeft niet alleen met het weer te maken.
Ook wel een beetje natuurlijk, want wij trekken ons wat meer terug, maar de natuur doet dat natuurlijk ook in deze tijd. Daar breekt ook een rustperiode aan.

Nu we dit dus weten.
Wat hebben we er dan eigenlijk aan?

Wat kun je er nou aan doen als je zelf ook al een tijdje niet lekker in je vel zit?

Nou, niets eigenlijk.
Ja, het mag wel.
Je lekker laten masseren.
Mediteren.
Op yoga.
Maar vaak neemt dit maar even het vervelende gevoel weg.
Je bent ook een beetje op de vlucht dan voor dit gevoel.
En dus geef je weerstand.
En dat is niet zo verstandig, want dan duurt het alleen nog maar langer.
(‘De meest zekere manier om iets voort te laten duren is er weerstand aan geven’. Weet je nog?)

Dus gewoon maar accepteren.

En misschien als dit je lukt zelf appreciëren.
Het is namelijk een rustmoment.

Het is een natuurlijke beweging.
Over bergen en dalen.
De golven van de zee, na de golf komt altijd het dal van de golf.
Je kunt niet altijd op de top zitten, dat lukt niet, dat zou niet natuurlijk zijn.
En bovendien ook nog eens ontzettend vermoeiend…..

Geniet als je op de top zit.
Maar probeer ook eens te genieten als je in het dal zit.
Geniet van de rust die het je geeft, je hoeft ineens veel minder van jezelf, omdat je je niet lekker voelt.
En bekijk dan de ‘ratrace’ waar ook jij aan deelneemt eens vanuit dit rustmoment en relativeer de boel eens lekker.

Zie dat het ook allemaal best lukt als je minder hard rent.
En dat de wereld niet vergaat als jij eens lekker niets doet.

En na het dal volgt er altijd weer een top, daar kun je op wachten.
Lekkere clichés hiervoor:

–           achter ieder wolkje schijnt de zon
–           na regen komt zonneschijn

We kijken een beetje verveeld als iemand ze gebruikt, maar het zijn wel waarheden als een koe.

Dus………

Lieve mensen…..

Misschien kunnen we wat vriendelijker en empathischer zijn naar elkaar.
Want jij bent niet de enige die het moeilijk heeft.
Een rotopmerking van iemand kan je dag breken en een vriendelijk woord van iemand kan je dag maken.
Kies maar…..
En alles wat je geeft zal je in duizendvoud terug geschonken worden.

En……..

a change may be just around the corner

Fotografie: Odeta Grigaite

 

Energie en relaties

Er is slechts één voorwaarde verbonden aan energie.
En dat is dat het MOET stromen.

En dat doet het ook, bewust of onbewust.
In ons, buiten ons en tussen ons.

Soms is het heel erg duidelijk voelbaar en soms wat minder.

Hoe werkt die energie nou binnen relaties?

Relaties zijn altijd een tweerichtingsverkeer qua energie-uitwisseling.
Tenminste als het goed is.
Als het een eenrichtingsverkeer is is de relatie uit balans.
Dit geldt voor liefdesrelaties, vriendschappelijke relaties, werkrelaties, zakelijke relaties, etc.

De enige relatie die volgens de wetten van de natuur een eenrichtingsverkeer is is tussen ouder en kind.
De ouder geeft en het kind neemt.
Het rechtvaardige hieraan is dat jij ook ooit kind bent geweest en dat jouw kinderen (waarschijnlijk) ook weer kinderen krijgen, dus de geschiedenis herhaalt zich.
Daar is dus helemaal niets mis mee en het is ook fijn als ouder om je kind die energie onvoorwaardelijk te geven.

Misschien herinneren jullie je allemaal nog wel ‘De wet van de communicerende vaten’ bij natuurkunde op de middelbare school?
En anders het leuke proefje wat erbij getoond werd:
Je hebt 2 glazen buisjes die met elkaar in verbinding staan. Beiden zijn gevuld met water.
De waterniveaus zijn verschillend, de één is bijna vol en de ander bijna leeg.
Na een tijdje wachten zijn de waterniveaus gelijk.

Zo werkt het ook met onze energieuitwisseling.
Vandaar dat ik altijd zeg: “Slachtofferenergie is de sterkste energie die er is”.
Hierbij valt de meeste ‘winst’ te behalen.

Als mens kunnen we ons aansluiten op de universele energiebron.
Dan vullen we onze ‘tekorten’ altijd zelf aan en hebben de energie van anderen mensen niet nodig.
De universele energiebron is een grote oceaan van energieovervloed, waar een ieder uit kan tappen en die nooit uitgeput raakt. Het enige wat je hiervoor hoeft te doen is je bewust te zijn van deze bron en je erop aansluiten.

Je kunt je ook voor deze energiebron afsluiten.
Dat gaat onbewust.
En dan heb je wel de energie nodig van anderen om je eventuele tekorten aan te vullen.

Dat is waarom het vaak zo ontzettend mis gaat in liefdesrelaties.
Het klinkt zo mooi: “Op zoek naar je missende wederhelft”.

Maar eigenlijk is het helemaal niet zo mooi als dat het klinkt.
Als we verliefd zijn geven we heel veel energie aan de ander, waardoor je je allebei euforisch
voelt. Je voelt je ‘on top of the world’.
Omdat genoeg genoeg is en dit als een fijne energieaanvulling voelt, sluit je automatisch (en natuurlijk onbewust) de kraan naar de universele energiebron.

Als dan de verliefdheid een beetje zakt, zakken beide partners terug naar hun oude energieniveau en proberen de energie die ze missen bij elkaar te halen en dit is de voedingsbodem voor conflicten, wat eigenlijk dus gewoon een strijd is om de energie.

Waar we als mens vanaf onze geboorte naar op zoek zijn is onze mannelijke en vrouwelijke energie met elkaar in evenwicht te krijgen. Als we alleen zouden blijven, dus zonder relatie, en bewust zouden leven, ontwikkel je beide energieën in jezelf en wordt je aangevuld door de universele energiebron. Je wordt dan op een gegeven moment, zoals ze dat zo mooi noemen, ‘heel’.

In ons gezin van herkomst beginnen de energieconflicten vaak al.

En vaak beginnen we ook relatief gezien op jonge leeftijd aan intieme relaties.
Als we die mannelijke en vrouwelijke energieën nog niet helemaal in onszelf ontwikkeld hebben. En als we ons dan ook nog eens onbewust afsluiten voor de universele bron, zodra we verliefd worden, dan is het natuurlijk wachten op het eerste energieconflict.

Het is dus van belang dat we onszelf eerst ‘heel’ maken, voordat we in een relatie stappen en als we dan toch al in de relatie zitten en deze graag willen behouden is het fijn dit te weten en kun je alsnog besluiten je weer aan te sluiten op de universele bron om daar je energie vandaan te halen.

En wat zie je dan terug in je relatie:

Je kunt de ander laten.
Je gunt de ander zijn evolutieproces.
Je energie stroomt en wordt altijd aangevuld (er is namelijk geen tekort in de universele energiebron).
Er zijn minder conflicten en als ze er zijn zijn ze gemakkelijker op te lossen.
En wel de allerbelangrijkste en mooiste:
Als je ‘in je kracht’ staat nodig je andere mensen (dus ook je partner) onbewust uit hetzelfde te doen.

En ja, die missende wederhelft?
Ja, klinkt zo mooi.
Yin en Yang die precies in elkaar passen.

Maar als je zelf heel bent en de ander ook (dat zou ideaal zijn),
dan gaat je relatie alle illusies te boven.
En kan niet meer stuk.

   

En 2 yin-yangetjes is ook best romantisch……….
En nog een paar van die mini yin-yangetjes erbij misschien……?
yin yang

yin yang

De huis-tuin-en-keuken psychopaat

Psychopathie komt vaker voor dan je denkt en daarom wil ik er graag een blog aan wijden.
Ik hoop dat het jullie ook inzicht geeft in jezelf en je omgeving, want soms is het allemaal wat verwarrend.

Op aanraden van een vriendin las ik het boek ‘Destructieve relaties op de schop’ door Jan Storms (wat ik jullie ook wil aanraden als jullie na het lezen van mijn blog er nog meer over zouden willen weten). Hierdoor was mijn interesse voor dit onderwerp gewekt en ben ik me er eens een beetje in gaan verdiepen via het internet, wat een eyeopener zeg!

Veel dingen vallen op hun plaats.
Confronterend, maar o zo waar!

Bij psychopaten denken we natuurlijk gelijk aan Jack the Ripper, Hannibal Lecter en Marc Dutroux, maar dit zijn de extreme gevallen en er zijn onder de psychopaten dus verschillende gradaties.

Nee, laten we het gewoon eens hebben over de huis-tuin-en-keuken psychopaten.

Volgens het boek is 1 op de 20 personen psychopaat. En als je de definitie bekijkt van een psychopaat, nl. ‘antisociale persoonlijkheidsstoornis, waarbij empathie en geweten totaal ontbreken’, dan denk ik dat we toch aardig in de juiste richting zitten.

Als deze getallen dus zo hoog liggen ben je ze vast al vaker tegengekomen:

– op je werk
– op straat
– in relaties (partner, familie, vrienden, kennissen)
– in sportclubs
– de leraren op school
– klasgenootjes (ja, het begint al op jonge leeftijd)
enz.

Laten we nog even wat eigenschappen van psychopaten benoemen, dan hebben we in ieder geval allemaal even een ander beeld voor ons dan alleen Marc, Jack of Hannibal:

–           gebrek aan empathie
–           gewetenloos
–           narcistisch
–           welbespraaktheid en oppervlakkige charme
–           op zoek naar prikkels en geneigd tot verveling
–           pathologisch liegen
–           sluw en manipulatief
–           geen emotionele diepgang
–           parasitaire levensstijl
–           impulsief
–           geen verantwoordelijkheid nemen voor het eigen gedrag

Dit zijn slechts enkele kenmerken.
Herken je er al wat van in je partner, buurvrouw, vriendin, zus, broer, vader, moeder, collega en die vervelende juf van één van je kinderen?

Waarom herkennen we deze psychopaten niet zo snel direct bij de eerste ontmoeting, want dan ren je toch gewoon keihard weg?

Ze zijn wat lastig te herkennen, omdat ze meesters zijn in de maskers die ze gecreëerd hebben om hun psychopathie te verbergen. Ze hebben hun ‘sociaal wenselijk gedrag’ dus op een heel hoog niveau ingestudeerd om maar niet door de mand te vallen. Dus even omgekeerd: hoe sociaal wenselijker iemand zich gedraagt hoe meer je eigenlijk op je qui-vive moet zijn.

Ze kiezen vaak ‘vaste prooien’ uit, die ze vervolgens helemaal uitzuigen. Ze zijn qua ontwikkeling ergens op 4-jarige leeftijd blijven steken, zijn niet in staat om in hun eigen energie te voorzien, dus volledig afhankelijk van anderen en dan nog in combinatie met de eigenschappen ‘gewetenloos’ en ‘niet-empathisch’ wordt het toch een beetje nare combinatie. Deze vorm, dus met één uitverkoren prooi, zie je vaak in intieme relaties. Soms trekken ze er jaren voor uit om je te ‘verleiden’ om daarna pas toe te slaan. Denk daarbij aan de exen die tegenwoordig regelmatig hun eigen kindertjes en zichzelf ombrengen, stalkers, partners waarbij na jaren pas aan het licht komt dat ze jarenlang kinderen hebben misbruikt, huiselijk geweld, noem maar op, voorbeelden te over.

Tot mijn 40ste zo’n beetje had ik het naïeve en idealistische idee dat ieder mens (al is het misschien maar latent aanwezig) een geweten heeft en daar dan ook aanspreekbaar op is, mits je de juiste ingang maar kunt vinden.

Dit blijkt dus gewoon onzin te zijn. 1 op de 20 mensen heeft dus gewoon helemaal geen geweten en ook geen enkel gevoel van empathie. Een soort zielloos.

Shockerend?
Ja, dat kan, maar zoals ik al vaker heb gezegd: “De waarheid heelt, hoe hard die ook is”.
Je kunt dan leren hoe je je tegen psychopaten kunt wapenen.
Je hoeft dan geen slachtoffer meer te worden als ze toevallig hun oog hebben laten vallen op jou als prooi.

Er zijn allerlei onderzoeken geweest naar psychopaten en daar kwamen verbluffende resultaten uit:

Waarom er tegenwoordig meer mensen aan psychopathie lijden dan vroeger:
we krijgen tegenwoordig in één dag net zoveel informatie binnen via internet en TV dan de mensen in de Middeleeuwen binnenkregen in hun hele leven. Daardoor is het leven veel oppervlakkiger geworden en staan we niet overal meer zo bij stil.

In de laatste jaren zijn kinderen 40 % minder empathisch geworden dan daarvoor.

Een heel leuk testje hebben ze gedaan met een grote groep kinderen.
Ze lieten de helft naar leuke en vrolijke filmpjes kijken en de andere helft naar gewelddadige filmpjes.
Degene die het onderzoek leidde nodigde de kinderen één voor één uit voor een gesprekje.
Op de tafel stond een doos met pennen.
De onderzoeker liet bij alle kinderen de doos met pennen op de grond vallen en keek hoe ze reageerden.
Alle kinderen die de leuke filmpjes hadden bekeken ruimden de pennen uit zichzelf netjes terug in het doosje en je raadt het al, de kinderen die de gewelddadige filmpjes hadden gekeken geen van allen.

Door alle moderne technieken, zoals internet e.d. gaat het bewustzijn van mensen achteruit. We worden dus wel intelligenter door de informatiestroom die tot ons komt, maar het bewustzijn gaat wel achteruit. Ons bewustzijn zorgt dat we evolueren als mens en als ziel, dus dat is natuurlijk niet zo’n goede ontwikkeling.

Omdat psychopaten geen empathie en geweten hebben en behoorlijk narcistisch, sluw en manipulatief zijn bekleden ze vaak hoge functies. De bekende ‘elleboogwerkers’.

Leuk om te weten ook zijn de 10 beroepen, waarin de meeste psychopaten voorkomen:

1.         Directeur
2.         Advocaat
3.         Media (TV/Radio)
4.         Verkoper
5.         Chirurg
6.         Journalist
7.         Politieman
8.         Geestelijke
9.         Chef de cuisine
10.       Ambtenaar

Vaak zijn ze dus succesvol en niet onderkend. Men ziet dus gewoon het gevaar niet in deze mensen, terwijl ze behoorlijke schade aan kunnen richten als ze veel macht hebben, denk maar aan Hitler.

De huis-tuin-en-keukenpsychopaten hebben een vernietigende invloed in het leven van de slachtoffers die ze uitkiezen. Aan de buitenkant lijken ze heel normaal, waardoor vaak het slachtoffer wat op een gegeven moment doordraait als ‘gek’ wordt versleten. Ze kiezen vaak lieve, zachtaardige, zorgzame mensen uit als prooi.

Nu we al deze informatie weten kunnen we natuurlijk niet meer onze ogen ervoor sluiten?
Ik ben er heel blij mee. Ik dacht vaak: “Ben ik nou degene die gek is hier of hoe zit dat?”. Ik ben niet de enige die met deze gedachte vaak worstelt, want ik hoor zo vaak bizarre verhalen waar mensen in verwikkeld zijn, dat er met mij, nog heel veel mensen zich hetzelfde regelmatig moeten afvragen.

Goed:

Je bent dus niet gek!
Tenzij je in al die eigenschappen van die psychopaat natuurlijk jezelf herkent, dat zou ook nog zomaar kunnen, want er lezen echt wel meer dan 20 mensen mijn blogberichten.

Laten we even van het positieve uitgaan.
Jij bent dus niet gek!

Hoe kun je je hier dan het beste tegen wapenen?

  1. Indien mogelijk: Ren zo hard je kunt, verbreek alle banden en houd dat zo!
  2. Indien niet mogelijk:
    a.         vermijd in gesprek te gaan
    b.         als je er niet onderuit komt: houd dit gesprek zo kort en oppervlakkig mogelijk
    c.         wees alert, schakel niet over op de automatische piloot
    d.         realiseer je de nietigheid van de persoon (eigenlijk is de psychopaat nooit             verder ontwikkelt dan een 4-jarig kind, die alleen maar aan het overleven is.                   Zie hem of haar ook zo.)
    e.         ga ervan uit dat ze liegen
    f.          houdt voor ogen: dit is geen gezond mens, maar een geestesziek iemand
    g.         vermijd conflicten, maar laat niet over je heen lopen. Voor een psychopaat is een               conflict een ‘chicken contest’: je rijdt beiden in de auto met volle snelheid op elkaar af en degene    die zijn stuur omgooit is de verliezer en er is één ding wat een psychopaat niet wil en dat is verliezen!
    h.         maak jezelf inbraakveilig door kwetsbaarheden uit te schakelen (niet naïef zijn,  zorg dat je               niet ziek of oververmoeid bent, wees realistisch)
    i.          hoop niet op verbetering of verandering
    j.          wees scherpzinnig (alles wat je zegt vinden ze heerlijk om te ‘tackelen’)

En de allermooiste, geciteerd uit het bovengenoemde boek:

k.         Verberg je licht.


lamp


Dit is een daad van mededogen, waarin je erkenning geeft aan de werkelijkheid van de moreel beperkende mens en waarmee je tegelijkertijd jezelf beschermt. Ook al is het nodig de mensen op een meedogende wijze tegemoet te treden, het werkt misvormend  om jezelf voortdurend klein te moeten maken. Het kost ook moeite. Beperk de tijd die je doorbrengt in de omgeving van psychopaten tot het uiterste minimum.

Zorg voor voldoende gelegenheid om je licht wél te laten zien, tegenover mensen die jou weten te waarderen, anders maak je jezelf ongelukkig.

 

Een heldere geest in een opgeruimd huis.

Soms is het tijd voor ‘de grote schoonmaak’!
En dan bedoel ik niet alleen in het voorjaar, na een winter binnen te hebben vertoefd en
er ineens ander licht door de ramen schijnt, waardoor alle viezigheid beter zichtbaar wordt, maar gewoon, als het nodig is.

Soms ben je gewoon even je vitaliteit, creativiteit, flexibiliteit en inspiratie kwijt en moet je alles weer even ‘helder’ krijgen, een soort vertroebeling van de geest.
Vergelijk het maar met die vieze ramen in het voorjaar.

Dat kan gebeuren als je teveel emoties hebt opgekropt, teveel van jezelf hebt weggegeven,
over je grenzen bent gegaan, je teveel door anderen hebt laten meeslepen en noem maar op.

Hoe je eraan komt is niet geheel onbelangrijk, om herhaling te voorkomen, maar hoe je er vanaf komt is op dat moment meer datgene waarnaar verlangt.

Dus……

….. gaan we eens flink aan de poets!

De uitdrukking “Een opgeruimde geest in een opgeruimd huis” is er niet voor niets.

Ten eerste is het handig om de modder eens lekker uit je ogen te wrijven.
Het helderdere licht wat in het voorjaar schijnt door je ramen, schijnt dan bij jou naar binnen.
Modder kan bestaan uit oude emoties en overtuigingen, zaken die het zicht een beetje vertroebelen.
Het stukje van vorige week beschrijft een beetje hoe dat werkt dat modder uit je ogen wrijven.
Vaak kiezen we alleen deze weg als we daartoe gedwongen worden, doordat we ziek werden, door ons rug gingen, een migraineaanval kregen of wat nog meer, waardoor we gedwongen werden onszelf terug te trekken en rust te nemen.

Als je bij jezelf beginnen, dus van binnen naar buiten, een beetje lastig vindt kun je ook van buiten naar binnen werken.
Dat is wat makkelijker en minder confronterend.
Je begint dan letterlijk met de grote schoonmaak van je huis.

Gooi oude rotzooi wat je langer dan een jaar niet gebruikt hebt weg of verkoop ze…..

rommelmarkt

 

Orden de dingen die je nog wel nodig hebt, maar niet vaak gebruikt, overzichtelijk bij elkaar…..

kast

 

Geef de boel eens een fikse schoonmaakbeurt en een likje verf of een nieuw behangetje……

opknapbeurtje

 

Terwijl jij zo heerlijke aan de poets bent begint er al iets te veranderen in je hoofd.
Het lijkt net of daar ook het één en ander weggepoetst en weggegooid wordt.
Negatieve gedachtes, die maar bleven voorbij komen.
Dingen die je allang niet meer nodig had.
Dingen die je maar bleef herkauwen.

En ineens…….

….komt er ruimte.
Ruimte in je geest.
En helderheid.
Deze helderheid geeft heldere inzichten.
De ‘aha’-momenten.
De modder is letterlijk uit je ogen.
Het zicht wordt weer helder.

Als je oude emoties, overtuigingen en negatieve gedachtes opruimt maak je ruimte voor nieuwe positieve gedachten, creativiteit en inspiratie.

En dan kun je er weer met frisse moed tegenaan.

In een lekker schoon huis!

klok

Een pas op de plaats.

Soms gebeurt er iets, waardoor je even ‘gevloerd’ wordt en gedwongen wordt rust te nemen.

Bijvoorbeeld, je:

– gaat door je rug
– krijgt griep
– breekt je been
– migraineaanval
– of anders

Er wordt dan eigenlijk even ‘van bovenaf’ tegen je gezegd: “Ga jij maar even zitten of liggen”,
omdat je het uit jezelf niet doet. Je vindt dat je geen tijd hebt, dat je het jezelf niet kunt permitteren, dat je onmisbaar bent of om welke ‘goede’ reden dan ook.

In ieders leven gebeuren er dingen die ons raken.
Dingen die een emotie teweeg brengen.
Dingen die we niet zo leuk vinden.
Of zelfs dingen die ons tijdelijk onderuit halen.
En zoals ik al eens eerder vertelde is een emotie in feite gewoon energie.

Doordat we in zo’n ‘doordraafmaatschappij’ leven stappen we hier vaak heel snel overheen door afleiding te zoeken in werk, sport, uitgaan of ons te focussen op andere mensen. Eigenlijk vluchten we voor datgene wat we voelen in de hoop dat het dan snel over zal gaan. Meestal lijkt dat wel te helpen, maar wat er meestal gebeurt, is dat die emoties ergens in ons lichaam worden ‘geparkeerd’, we zetten ze ergens neer waar we er geen last meer van hebben.

Als we dat vaak doen is op een gegeven moment ‘ons emmertje vol’. Iedereen heeft een lichamelijke  zwakke plek. Voor de één is dat de darmen, voor de ander het hoofd, voor weer een ander de rug en sommigen worden gewoon ziek, omdat hun immuunsysteem verzwakt is. En via deze zwakke plek komen de geblokkeerde energieën (lees: geparkeerde emoties) vrij.

En dan zijn er ook nog mensen die negeren zelfs al deze ‘tekenen aan de wand’ en blijven nog altijd doordraven en breken dan uiteindelijk iets.

Dat lijkt natuurlijk heel ver gezocht, want zoiets als je been breken, daar heb je toch geen invloed op en gebeurt toch toevallig? Maar toeval bestaat niet, deze mensen worden ook ‘geholpen’ van bovenaf.
Let maar eens op bij wie en in welke situatie dit ‘toevallig’ gebeurt………
dan zul je zien.

En daar liggen we dan…………
te liggen!

voeten

En dan gaan we door van alles en nog wat heen.
Eerst natuurlijk ‘De Weerstand’, want we laten ons natuurlijk niet zomaar vloeren, daar balen we van en we verzetten ons er hevig tegen, tenminste als we de kracht er nog voor hebben….

En als we dan uiteindelijk denken:

“Ja, ik kan me nu wel tegen blijven verzetten (de meest zekere manier om iets voort te laten duren is er weerstand aan geven!), maar dat heeft ook geen zin. Het gebeurt waarschijnlijk niet voor niets”……..

dan kun je het toelaten en dan gebeurt het:

De energie gaat stromen.
De blokkades (lees: verstopte emoties) komen vrij.
Ineens laat je al die oude rotzooi los, al die oude emoties, blokkades, irritaties, tranen, teleurstellingen, onbegrip en onmacht.
Je ver-ast letterlijk je oude rotzooi.
(Koorts ver-ast ook letterlijk de negatieve energie, dus wees blij als je eens koorts hebt en neem vooral geen Paracetamolletje).
De heldere inzichten vliegen je om de oren.
Je accepteert en waardeert zelfs waarom dit ‘jou allemaal overkomt’.

En de volgende stap is:
Loslaten.
En dan geniet je ineens van de rust en de ruimte die je hebt gekregen.
Je ziet dat alles ook wel ‘loopt’ als je het gewoon lekker rustig aan doet.
Dat alles misschien zelfs nog wel beter loopt en je minder moeite kost.
Dat oude, vastzittende ballast van je af is gegleden.
Dat je alles weer positief kunt bezien i.p.v. ‘gekleurd’ door vastzittende emoties uit het verleden.
Dat je weer creatieve ideeën krijgt……
En nieuwe inspiratie……

En daarna kun je er weer helemaal voor gaan!
Vol frisse moed en positiviteit.

De kracht der verandering.

Het enige onveranderlijke in deze wereld is de verandering zelf.

Het is een natuurwet.

Het rad van wedergeboorte.
Op de geboorte volgt de dood.
Op de dood volgt de geboorte.
Op de liefde volgt haat.
Op haat volgt liefde.
Op succes volgt falen.
Op falen volgt succes.

Eigenlijk vinden we verandering best wel beangstigend en houden we graag alles bij het oude, zelfs als deze situatie helemaal niet zo prettig is.

Daarbij vergeten we één belangrijk aspect:

Juist in die verandering zit een enorme kracht.
Een stuwende kracht.
Een scheppende kracht.
Een kracht van het oude loslaten (dit is hetgeen wat we meestal niet leuk vinden)…….
En het nieuwe verwelkomen.

Waar een deur dicht gaat, gaat altijd een nieuwe deur weer open.
Dit is het scheppende wat in die verandering zit.
Alleen die ‘oude’ deur helemaal dichtdoen is zo lastig.
Vaak laten we die liever op een kier staan,
waardoor we nog met één been in het oude staan en het nieuwe nog niet toe kunnen laten, omdat de nieuwe deur pas geopend kan worden als de oude helemaal gesloten is.

deur

Anders zouden we in een soort vacuüm terecht komen en dat bestaat niet in de kosmos.

Als we een relatie beëindigen zijn we in eerste instantie heel erg verdrietig.
Om er vervolgens achter te komen dat de nieuwe periode die zich aandient meer adem- en bewegingsruimte geeft of dat de nieuwe relatie die zich aandient beter is dan de vorige. Dan pas zien we duidelijk wat we misten tijdens de oude relatie en waarom deze moest beëindigen. Zelfs als de ‘oude’ partners weer bij elkaar terugkomen, dan zal de verandering een verbetering met zich meebrengen, omdat beiden na hebben kunnen denken wat er mis ging en hoe dit in de toekomst anders te kunnen doen. Ze waarderen elkaars aanwezigheid juist ook weer meer. Elkaar voor lief nemen is sowieso één van de ergste dingen die je in een relatie kunt doen.

Als we van baan veranderen. Dit doen we niet zo gemakkelijk uit onszelf, dus vaak worden we gedwongen. Bijvoorbeeld je wordt ontslagen. In eerste instantie ben je in shock en lijkt alles negatief, maar als je die nieuwe baan hebt zul je zeggen dat het een verbetering was.
Uit jezelf zou je misschien de stap niet zo snel gezet hebben onder het mom van: “Je weet wat je hebt en je weet niet wat je krijgt”, maar uiteindelijk zie je de enorme vooruitgang en verbetering die er in de verandering zat en begrijp je waarom het moest gebeuren.

Als je verhuist naar een andere woonplaats, moet je het oude achterlaten. Je oude, vertrouwde omgeving met alle mensen die daarbij horen. Dit geeft ook vaak hevige emoties en staat o.a. bovenaan de lijst ‘stressfactoren’ die in een mensenleven kunnen plaatsvinden. Maar als je eenmaal het oude hebt losgelaten en het nieuwe kunt toelaten, dan blijkt dat ook dit alleen maar weer een verbetering oplevert. Je ontmoet nieuwe mensen en gaat andere dingen doen, die je eerst niet deed.

De meeste mensen zeggen daarom achteraf: “Ik ben blij dat dit gebeurt is, anders was het nooit zover gekomen”. Omdat de meeste mensen te gehecht zijn aan het oude bekende en niet durven los te laten, blijven ze vaak veel te lang hangen in situaties die niet meer goed voor hen zijn.

De overtuiging die velen bij zich dragen:

“Je weet wat je hebt en je weet niet wat je krijgt.”

beperkt ons dus vaak om een verandering vanuit onszelf aan te gaan.

Daarom helpt de kosmos je af en toe een handje door iets, wat we niet meer nodig hebben, van ons af te nemen.
We klagen dan in eerste instantie steen en been waarom ons dit nu moest overkomen.
Totdat we ‘de kracht van de verandering’ gaan zien en begrijpen.
Dan weet je dat niets voor niets gebeurt.
Alles gebeurt, zoals het moet gebeuren en op het juiste moment.

Dat is evolutie.

vogels

Give yourself a break. Nobody is perfect.

Fouten zijn er om van te leren.

Sommige mensen lopen rond met een enorm schuldgevoel over van alles en nog wat van wat ze allemaal wel niet fout hebben gedaan in hun leven. Het vreemde is dat de echte ‘schuldigen’ hier helemaal geen last van schijnen te hebben. Daarmee bedoel ik mensen die willens en weten andere mensen kwetsen, pijnigen of doden. Deze mensen hebben gewoon geen geweten en dus ook geen last van schuldgevoelens. Tot nog niet heel erg lang geleden was ik in de veronderstelling dat ieder mens aan te spreken is op zijn of haar geweten, maar sommige mensen schijnen er gewoon geen te hebben, maar dat is een heel ander onderwerp en wilde ik het nu even niet over hebben.

Nee, ik heb het over bijvoorbeeld ouders die zichzelf van alles verwijten of ex-partners. Aan deze mensen zou ik graag een paar vraagjes voor willen leggen:

–       Was jij je er bewust van dat je iets fout deed of deed je gewoon wat jou op dat moment het beste leek?

–       Handelde je vanuit onmacht of vanuit onwetendheid?

–       Kon je de gevolgen overzien van de fout die je maakte?

Ik denk dat je een fout pas een fout kunt noemen als je, terwijl je weet dat je iets fout doet, besluit het toch te doen. Als dat niet het geval is kun je het toch niet echt een fout noemen, want je weet toch nog niet dat het een fout is? Daar kom je meestal pas later achter. Tenminste als je iemand bent die spontaan en naar ‘eer en geweten’ handelt.

Sommige mensen maken wel héél gemakkelijk excuses. Het gaat dan in de trend van: “Sorry, maar eh………en dan komt het……” om vervolgens dezelfde fout wederom te maken. Zo’n excuus stelt dus niet heel veel voor en is dus niet oprecht. Sowieso als je het woordje ‘maar’ gebruikt ontkracht je datgene wat voor dat woordje genoemd werd, dus zeg dan beter helemaal niets als je het toch direct weer ontkracht. Dat is vaak als mensen niet helemaal eerlijk durven zijn, laat staan oprecht. Maar als je dus echt ergens spijt van hebt, biedt dan oprecht je excuses aan en zorg ervoor dat je deze fout niet meer maakt.

Lijkt me logisch eigenlijk.

En hoe schuldig ben je dan eigenlijk nog?

Je maakte de fout niet willens en wetens, maar vanuit onmacht en onwetendheid.

Toen je erachter kwam wat de gevolgen ervan waren kreeg je last van je geweten en dus spijt.

Op dat moment besloot je dat je deze fout niet had moeten maken en als je het over zou mogen doen zou je het zeker anders doen.

Vervolgens bood je je excuses aan.

Hier is het overigens nooit te laat voor.

Wel alleen doen als je het oprecht meent.

En uiteindelijk ben je er een beter mens door geworden.

Zo ook de ander!

Dus een win-win situatie.

Iedereen blij.

En daarna vergeef je gewoon jezelf.

Fantastisch toch?

Dus, lieve mensen:

Give yourself a break.

Nobody is perfect!

klok

 

 

 

close
Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow buttonLinkedin